Radix
Radix est Christus, ut in Isaia: “Radix Iesse, qui stas in signum populorum,” id est, Christus, qui de stirpe Iesse natus, qui populo suo aeternam tribuit salutem. Radix, incarnatio Christi, ut in Iob: “Radix mea aperta est secus aquas,” quod mysterium incarnationis fidelibus revelatum est. Radix, sancta praedicatio, ut in Iob: “Si senuerit [in] terra radix eius,” id est, si viluerit apud reprobos praedicatio eius. Radix, anima hominis, ut in Psalmis: “Et radicem tuam de terra [viventium],” id est, animam tuam de habitatione coelestium. Radix, progenies pravorum, ut in Evangelio: “Securis ad radicem arboris posita est,” id est, summa reprobationis in filiis Iudaeorum impleta est. Radix, intentio, ut in Isaia: “Mittet radicem deorsum, et faciet fructum suum,” id est, bonam actionem exhibebit in occulto, et bonam ostendet actionem in publico. Radix, suggestio hominis, ut in Isaia; “De radice colubri egredietur regulus,” id est, de suggestione diaboli procedit concupiscentia. Per radicem fideles, ut in Psalmis: “Plantasti radices eius, et implevit terram,” quod Deus fideles Ecclesiae vocavit, et ipsa usque ad fines terrae multiplicata est. Per radices bonae notiones, ut in Iob: “Deorsum radices eius siccentur,” id est, intimis bonae, quas habet cogitationes humore gratiae priventur.